Mijn stem vinden

Twee jaar geleden ben ik uit de journalistiek gestapt om een oude droom te verwezenlijken en romanschrijver te worden. Mijn eerste roman, Happy Hour, was niet lang daarvoor verschenen en mijn uitgever was, en is er erg enthousiast over. Ik had dat boek voorzichtig ‘een spannende roman’ genoemd, maar voor de uitgever was het overduidelijk: dit was een thriller. Dat staat dus ook op de omslag.

Wanneer ik aan iemand vertelde waar het boek over ging, betrapte ik mezelf er telkens op dat ik zei dat het geen ‘echte’ thriller was. Ja, er zat een crimineel element in, maar het ging meer over de duistere zijde van het menselijk brein. Ik was veel meer geboeid door de psychologie van de romanfiguren dan door opwindende, supersonische achtervolgingen. Na een tijdje daagde het me: Happy Hour was een psychologische thriller, en dat moest dus wel mijn genre zijn.

In het vertrouwen dat ik nu wist wat voor auteur ik was, schreef ik het volgende boek (in het engels). Dit speelt zich af in Turkije en niet in Nederland, zoals Happy Hour. Ik was op vertrouwd terrein, aangezien ik de laatste twee decennia in Turkije woon. Het ging ook over een mij bekender onderwerp: de hoofdpersoon is een journaliste en geen verveelde ambtenaar die in een neerwaartse spiraal belandt wanneer hij ‘per ongeluk’ seks heeft met een minderjarig meisje.

En toch worstelde ik.

Ik worstelde, maar kreeg het af. Niet voor niets is ons nationale devies ‘luctor et emergo’. En dus begon ik het manuscript naar agenten te sturen, want in de anglosaksische wereld kom je op geen andere manier aan de bak. Ik had het geluk geintroduceerd te zijn bij diverse goede agenten door collega-auteurs. En stuk voor stuk schreven ze me persoonlijk terug. Dank aan allen. Maar helaas begonnen ze niet tegen elkaar op te bieden om de rechten.

Een paar reacties:

“I read it with great interest. Besides being an interesting storyline, I’ve personally always wanted to go to Turkey. […] Your story was very successful in immersing me in this time and place. It was visceral and vivid. However…”

“Pilgrims offers a tense story and I like Kim. That said, I’m currently taking on a very limited number…”

“There are lots of things about it that we liked – the setting, the issues, the intertwined stories, etc – but in the end…”

Ik geef het grif toe: het doet pijn om afgewezen te worden en het is ontmoedigend. Een vriend, een bekende Amerikaanse schrijver, schreef me niet bij de pakken neer te zitten, maar gewoon aan het volgende boek te beginnen. Zo gezegd, zo gedaan.

Tegelijkertijd vond ik één agent bereid me te vertellen wat precies ze niet goed vond aan ‘Pilgrims’. Diverse agenten hadden gezegd dat ze een problem hadden met de hoofdpersoon. Zo ook deze agent. Meer specifiek vond ze dat de hoofdpersoon niet paste in een thriller, maar meer in wat ze ‘woman’s fiction’ noemde. Dat vertaal ik maar even vrij als literaire fictie.

Vonkjes van herkenning spatten van mijn hoofd. Ze had de nagel op de kop geslagen! Ik ben geen thrillerschrijver. Ik wil schrijven over gewone mensen, die weliswaar in moeilijkheden kunnen geraken terwijl ze door het leven ploeteren, maar van wie de lezer het gevoel heeft dat het een vriend of de buurman zou kunnen zijn. Net als bij Happy Hour.

Zodra ik het keurslijf van de thriller kon afschudden, begon het boek waaraan ik op dit moment werk ook te lopen. Natuurlijk zit daar spanning in, en een hoop ook, als het aan mij ligt. Maar als ‘women’s fiction’ het schrijven over het echte leven betekent, dan hou ik me daaraan voortaan. En zodra mijn nieuwe boek uitkomt, noem ik het toch weer ‘spannende roman’.

Advertisements

One Comment Add yours

  1. Y. Nederveen says:

    is blz. 303 werkelijk de laatste bladzijde? ik vind het einde te abrupt

I'm curious to hear what you think. Please, leave a comment.

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s